Włoski chleb – pochwała prostoty
„Less is more” – ta maksyma sprawdza się w niemal każdej dziedzinie życia: w modzie (klasyczna elegancja kostiumów od Coco Chanel), wystroju wnętrz (jasne, przestronne pokoje w szwedzkich katalogach) czy nawet przy pisaniu artykułów (każde zdanie brzmi o wiele lepiej, jeśli pozbawi się je zbędnych przymiotników i przysłówków). Czasem to umiłowanie minimalizmu i prostoty zabieram ze sobą do kuchni. Za to właśnie kocham kuchnię włoską. Tu nie liczy się ilość, ale jakość. Proste połączenia dobrych gatunkowo produktów tworzą wyśmienite dania, które spokojnie mogą stawać w konkury z wyrafinowanymi francuskimi pasztetami i sufletami. To prawda, lubię kulinarne wyzwania, chętnie przygotowuję potrawy, które wymagają cierpliwości i precyzji. Ale są też takie dni, kiedy marzę o rzeczach najprostszych. A czy może być coś prostszego niż chleb i wino?
- 340 g mąki
- ½ łyżeczki soli
- 1 łyżeczka suszonych drożdży
- 1 łyżeczka suszonego tymianku
- 3 łyżki oliwy z oliwek
- 4 posiekane czarne oliwki
- 3 posiekane suszone pomidory
- Ciasteczka z parmezanemSzukasz kulinarnych pomysłów na karnawałowe party? Parmezanowe ciasteczka w towarzystwie win Bacaro Syrah lub Castra Rubra doskonale sprawdzą się na twoim stole!
- Szaszłyki wieprzowe po bułgarskuSzaszłyki podane z grillowanymi warzywami i świeżą sałatką czyli pomysł na szybki, grillowany, mięsny przysmak
- Wegetariański pasztet z białej fasoli z gruszkąIdą święta, a wraz z nimi pieczenie świątecznych pasztetów! A gdyby tak w tym roku pokusić się o wersję wegetariańską? W dodatku nietypową – bo z pieczoną gruszką.
Włoskie czerwone wino wytrawne o wyraźnie owocowym nosie oraz pełnych, miękkich, dobrze zbudowanych, umiarkowanie tanicznych i dobrze zbalansowanych ustach. Podawać do dań na bazie dziczyzny, średnio dojrzewających serów.
Dorota Bidzińska – w sztuce kulinarnej najbardziej fascynuje ją połączenie aptekarskiej dokładności z ułańską fantazją. W kuchni lubi eksperymentować: testować nowe przepisy, sięgać po dobrze znane, wręcz oklepane składniki tylko po to, żeby podać je w nowej, nieoczywistej odsłonie. Z miłości do sezonowych owoców i warzyw wiosną, latem i wczesną jesienią gotuje niemal bez przerwy. Szczególnie lubi kuchnie Bliskiego Wschodu: Izraela, Libii, Syrii, Maroka – za bogactwo aromatycznych przypraw, orzechowe nuty, świeże oliwki, dojrzałe pomidory i wszechobecny zapach mięty i kolendry. Nie przepada za słodyczami. Jest gotowa oddać wszystkie desery świata za porcję tatara lub soczysty stek.
