Ryby z wysp kanaryjskich

Przygotowanie

Znam takich, którzy boją się włożyć rybę do garnka z obawy, że nigdy nie pozbędą się z niego TEGO zapachu ... Być może właśnie dla nich powstała kuchnia wysp kanaryjskich. Tu ryba w garnku pachnie papryką, tymiankiem i czosnkiem, i rybą odrobinkę, ale taką świeżutką, prosto z oceanu.

Pamięć o rybnych daniach, którymi zajadałam się podczas wakacji na Teneryfie wróciła, gdy przejrzałam książkę „Kanaryjskie smaki” – ZOBACZ RECENCJĘ.

Kanaryjskie smaki

Ryby morskie, duszone wraz z ziemniakami w lekkich, warzywnych sosach to nie jest wyrafinowana kuchnia. To są proste, niewymagające specjalnego kunsztu dania, w których mięso ryby jest delikatnym uzupełnieniem pachnącego ziołami warzywnego miszmaszu. Spróbujcie z okazji postnej środy, choć Bóg mi świadkiem, nie będzie to akt wielkiej pokuty...

Mniej konserwatywnych pokutników zapraszam też do spróbowania tego dania w towarzystwie wina z Portugalii – wyspy kanaryjskie są wprawdzie częścią Hiszpanii, ale nie bądźmy szczegółowi – atlantycka bryza jest ponadnarodowa ... Zatem proponuję świeże Quinta Nova Tres Pomares Blanco – pachnące egzotycznymi cytrusami i ziołami – w sam raz do naszej wesołej ryby złowionej u wybrzeży kanarów.

Rybę kroimy, w miarę możliwości wyjmujemy ości. Kawałki ryby rozpadają się w czasie gotowania – dobrze więc, by nie były zbyt małe i cienkie. Obieramy wszystkie warzywa; ziemniaki, cebulę kroimy w talarki, paprykę w paski, pomidory w kostkę. Czosnek rozcieramy z natką pietruszki i solą.

Na dno szerokiego rondla wlewamy trochę oleju. Układamy warstwami cebulę, paprykę, ziemniaki i pastę z czosnku. Zalewamy winem – możemy dodać trochę wody, ale nie zbyt wiele – płyn „puszczą” później warzywa, szczególnie pomidory! Posypujemy ziołami. Gotujemy pod przykryciem ok. 15 minut tak, by ziemniaki zmiękły. Potem dodajemy pomidory i na wierzch układamy kawałki ryby, solimy, pieprzymy. Znów gotujemy – ryba musi się „ugotować”, a ziemniaki muszą być miękkie. Możemy gotować pod przykryciem, jeśli płynu nie jest za dużo – w innym przypadku polecam odkrycie i odparowanie sosu. Robimy to na oko – sos jest pyszny, więc nie bójmy się, że nasza potrawa w nim trochę „pływa”.

Najlepiej podawać w miseczkach – można też dołożyć po kawałku bagietki do wyczyszczenia aromatycznego sosu na końcu. Potrawa nie jest wyjątkowo efektowna wizualnie – pewnie nie nadaje się na dyplomatyczną kolację, ale smak rekompensuje te drobne niedostatki.